รอดตายจากไฟฟ้าแรงสูง
เกรียง สุปันตี
จากหนังสือ กฎแห่งกรรม ธรรมปฏิบัติเล่มที่ ๘
พระราชสุทธิญาณมงคล
(หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม)
วัดอัมพวัน สิงห์บุรี
R8008
ก่อนที่จะกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง
ๆ ของเรื่องนี้ ข้าพเจ้าขอเรียนชี้แจงเพื่อโปรดทราบว่า ไฟฟ้าแรงสูงที่เกิดเรื่องคือ
ไฟฟ้าแรงสูงที่พาดเสาใหญ่ผ่านทุ่ง ผ่านอำเภอนั้นไปอำเภอโน้นไปหมู่บ้านชุมชนต่าง ๆ
เป็นสายเปลือยขนาดใหญ่ (ไม่หุ้มฉนวน) ชาวบ้านบริเวณเกิดเหตุบอกว่า
สายไฟนี้ถ้ามีวัตถุอะไรผ่านเข้าไปใกล้ระยะประมาณ ๑ เมตร
มีแรงดูดคล้ายแม่เหล็กจะดูดเข้าติดง่าย เมื่อก่อน ๆ
บริเวณนี้มีนกนานาชาติชุกชุมมาก
นกตัวใดมาเกาะสายไฟจะถูกกระแสไฟดูดตากลงมาตายทุกตัว
วันนั้นคือ ๑๖ มกราคม
๒๕๓๗ เวลาประมาณ ๑๔.๐๐ น.เศษ ข้าพเจ้ากำลังใช้ไม้รวกยาวเกือบ ๑๐ เมตรสอยลูกไม้สัก
(เมล็ดไม้สัก) อยู่ จู่ ๆ เกิดมีอาการลูกนัยน์ตาสว่างโชติช่วงเป็นแสงไฟนีออน
กายสั่นเขย่าแรง ชาทั้งตัว คล้ายเร่งเครื่องยนต์เกียร์ว่าง ความรู้สึกไม่มี
จะเรียก จะร้องโอดโอยไม่มีความมีชีวิตเป็นศูนย์ ไม่อาจรู้ว่าตนเองเป็นอะไร
แล้วกายที่แข็งทื่อดั่งท่อนไม้ล้มฟาดพื้นดินตึง แรงกระแทกพื้นศีรษะกระดอนขึ้นแล้วกลับกระแทกอีกครั้ง
นอนชักกายดิ้นดังปลาช่อนถูกทุบหัวบนแผงลอย พอฟื้นขึ้นจิตแว้บคิดถึง หลวงปู่ลี
กุสฺสลธโร หลวงตามหาบัว ญาณสฺมปนฺโน หลวงพ่อเจ้าคุณพระราชสุทธิญาณมงคล
ข้าพเจ้าร้องไห้คนเดียว น้ำตาหลั่งพราก ๆ ลูกไม่ตาย ลูกไม่ตาย
มีแรงไปได้วันไหนจะไปกราบเท้าหลวงพ่อเจ้าคุณองค์แรกก่อน
แล้วค่อยไปกราบหลวงปู่ลีกับหลวงตามหาบัว
จิตตั้งมั่นดีแล้วลุกขึ้นนั่งกับพื้นดินกายสั่น มือเท้าสั่น
สงสัยตนเองว่าทำไมเป็นเช่นนี้ พยายามลุกยืนก็สั่น
ทันใดนั้นลูกสาวข้าพเจ้า
คือ น.ส.นันทวรรณ กัน น.ส.วันนา และเพื่อน ๆ
จากโรงงานทอเส้นใยที่ไปเก็บลูกสัก และ นางวัลลิสา คลาดแคล้ว น้องข้าพเจ้า
ต่างรีบเดินมาที่ข้าพเจ้าเล่าเหตุการณ์ที่แต่ละคนได้เห็นต่าง ๆ กัน
คนที่ ๑
เห็นไฟฟ้าลุกเป็นประกายที่ปลายไม้รวกซึ่งข้าพเจ้าถืออยู่
คนที่ ๒
เห็นประกายไฟฟ้าวิ่งตามลำไม้ลวกลุกเป็นประกายที่มือและที่เท้าของข้าพเจ้า
คนที่ ๓
เห็นประกายไฟฟ้าช็อตที่เท้ากับดินเป็นควันขึ้น
คนที่ ๔
เห็นข้าพเจ้ากำลังนอนชักดิ้นที่พื้นดิน
น.ส.นันทวรรณ
วิ่งเข้าหาจะกระชากข้าพเจ้าให้หลุดจากไม้รวกที่กำอยู่ ไฟฟ้ากำลังดูดติดอยู่
แต่เพื่อน ๆ ห้ามไว้ เข้าไปฉุดกี่คนก็พากันตายหมด ปล่อยให้ข้าพเจ้าเป็นอยู่อย่างนั้นตามเรื่องที่เกิด
รอให้ข้าพเจ้าตายไฟก็หยุดไปเอง
เมื่อข้าพเจ้าลุกยืนได้
พระภิกษุรูปหนึ่งดูแลงานสร้างเมรุอยู่ใกล้ ๆ
เดินเข้ามาที่ข้าพเจ้าด้วยความเป็นห่วง พูดขึ้นว่า
ตั้งแต่สายไฟแรงสูงผ่านตรงนี้ตาย ๓ ศพแล้ว โยมคนที่ ๔ ไม่ตายโชคดีนะ
นายช่างขุนแผน หัวหน้าช่างสร้างเมรุ
ร้องตะโกนจากบนอาคารเมรุ ให้เอาลุงไปนอนแผนสังกะสีเร็ว ๆ
ถ่ายไฟฟ้าค้างออกจากตัวให้หมด ถ้าไม่ถ่ายไฟออกไม่งั้นตายแน่ ๆ
เอาน้ำราดดินให้เปียกก่อนนะ
วางสังกะสีที่ดินเปียกราดน้ำอีกทีให้ลุงนอนบนสังกะสีเร็ว ๆ
เมื่อข้าพเจ้านอนบนแผ่นสังกะสีครู่หนึ่ง
(ประมาณ ๓๐ นาที) อาการสั่นทั้งตัวและเท้าลดลง แต่มือขวายังสั่น ยังแกว่ง ๆ อยู่
เอาน้ำราดอีก กดมือแนบดินแน่นเข้าไว้ ครู่หนึ่งมือหยุดสั่นหยุดแกว่ง
แต่อาการร้อนและปวดเมื่อยทั่วตัวไม่ลด
ความชาทั้งตัวโดยเฉพาะที่แผ่นหลังซึ่งฟาดกับพื้นดินยังชามาก แม้เอามีดกรีดก็ไม่รู้สึกเจ็บ
เข็มแหลมแทงไม่รู้สึกเจ็บ
บาดแผลที่กัวแม่เท้าขวาซึ่งกระแสไฟพุ่งออกจากร่างกายทะลุลงสู่ดินก็ชาไม่รู้สึกเจ็บแม้จะทำการผ่าตัดใด
ๆ น้ำในร่างกายไหลออกเป็นเหงื่อเปียกชุ่มดั่งตักน้ำราดอาบน้ำ
ปวดร้าวทั้งตัวคล้ายตกต้นไม้สูงกระทบพื้นดิน แต่ไม่พูดให้ทุกคนในที่เกิดเหตุฟัง
เพราะกลัวตกใจและเป็นห่วงข้าพเจ้ามากเกินไปแล้ววุ่นวาย พูดเพียงว่า ไม่เป็นไร
ไม่เจ็บอะไรเลย ฝ่าเท้า หลังเท้า นิ้วเท้าขวาสุกแดง คล้าย ๆ กุ้งสดถูกเผา
ฝ่ามือขวาสุกแดงทำนองเดียวกัน
ปวดเจ็บปวดร้อนลึก ๆ หนักหน่วงทีเดียว ถูกไฟไหม้ น้ำร้อนลวกเจ็บปวดร้อนผิวหนัง
แต่ไฟฟ้าดูดเจ็บปวดและร้อนลึกข้างในกายทั่วตัว
นายช่างขุนแผน
ลงจากอาคารเมรุมาเยี่ยมเยียนข้าพเจ้าที่กำลังนอนถ่ายกระแสไฟฟ้าออก ถามข้าพเจ้าว่า
ลุงมีดีอะไร ไฟฟ้าแรงสูงขนาดนี้ดูดไม่ตาย เท่าที่ผมเคยเห็นดูดใครได้เผาทุกราย
บริเวณนี้ไฟดูดตายก่อนลุงมาแล้ว ๓ ศพ แต่ลุงไม่ตาย แปลกใจ ลุงโชคดีนะครับ
ข้าพเจ้าบอกนายช่างขุนแผนว่า
งานที่ผมและครอบครัวมาทำนี้ทำถวายพระ หลวงปู่ลีท่านจะสร้างสวนป่าขึ้นใหม่
เพราะป่าเดิมชาวบ้านตัดไม้หมดแล้ว ถางเผาไปก็มาก ตั้งใจทำถวายพระด้วยใจตั้งมั่น
จิตบริสุทธ์ บุญกุศลกรรมที่ดีคงช่วยไว้
พ่อยมบาลก็ต่ออายุให้อยู่ได้ทำบุญอีกต่อไปนานกว่าที่จะให้ตาย วันนี้อย่าเพิ่งตาย
ยังไม่ให้ตาย ผมคิดอย่างนี้ถูกผิดอย่างไรผมก็ไม่รู้
ตั้งใจว่าได้ชื่อว่าความชั่ว ความทุจริตไม่ทำดีกว่า ทำแต่สิ่งดี ๆ ไว้ครับ คุณอย่าเพิ่งเชื่อผมนะ
บางครั้งตั้งใจทำดีแต่ก็ตายครับ
นายช่างขุนแผนพูดต่อไปอีกว่า
ผมได้กลิ่นเหม็นไหม้ เหมือนใครอ๊อกเหล็กแถวนี้ เอ๊ะ ไม่มีใครอ๊อกเหล็กทำอะไรนี่
อ้าว หันไปดู ลุงกำลังนอนชักงัก ๆ ก็รู้ได้ลุงถูกไฟแรงสูงดูด เสร็จแล้ว
ไฟเป็นหมื่นโวลต์จะไปเหลือเหรอครับ
พอเห็นลุงฟื้นลุกนั่งจึงร้องตะโกนให้เอาลุงไปนอนสังกะสีเร็ว ๆ ถ้าช้าก็ตายอยู่ดี
ถึงจะฟื้นมาได้ก็ตาม เพราะเลือดแห้ง เลือดในสมองแข้งตัว เซลล์ในตัวมันตายหมด
นางวัลลิสา คลาดแคล้ว
น้องสาวนำข้าพเจ้าส่งยังโรงพยาบาลเสาไห้
แพทย์พัดบาดแผลและให้ยาแก้อักเสบแล้วให้กลับบ้าน พักบ้านนางวัลลิสา อยู่ใกล้ ๆ
ที่ว่าการอำเภอเสาไห้
อาการปวดร้อนลึก ๆ
ไม่ทุเลา ภรรยาข้าพเจ้าและนางวัลลิสา
จึงพาไปหาแพทย์ที่โรงพยาบาลศูนย์รวมแพทย์สระบุรี
แพทย์ให้ยาแก้ปวด
แล้วอนุญาตให้กลับบ้านได้ จึงกลับไปพักบ้านนางวัลลิสาที่เสาไห้
น.ส.วรรณากับเพื่อน ๆ
ที่โรงงานทอเส้นใย ทุกคนเขาก็เป็นห่วงเรื่องการปวดร้อน ได้จัดหาว่านหางจระเข้มาให้
จึงได้ว่านดังกล่าวพอกมือ พอกเท้า เอาเชือกรัดไว้กันหลุด
เป็นอันว่าคืนนั้นอาการปวดร้อนลดลงเรื่อย ๆ เพราะว่านดูดพิษร้อนแสบได้ดีมาก
วันที ๑๗ มกราคม ๒๕๓๗
ข้าพเจ้า นางไพพรรณ น.ส.นันทวรรณ เดินทางจากเสาไห้กลับกรุงเทพฯ แล้วไปรักษาตัวที่
รพ.มิชชั่นนารี ใกล้สนามม้านางเลิ้ง
ปลายเดือนมกราคม ๒๕๓๗
ข้าพเจ้าพอมีกำลังดีขึ้น เดินทางไปกราบเท้าหลวงพ่อเจ้าคุณพระราชสุทธิญาณมงคล
ตามที่อธิษฐานใจไว้หลังจากฟื้นสติดังกล่าว
หลวงพ่อบอกว่าในตัวข้าพเจ้ายังมีไฟฟ้าค้างอยู่ ไม่หมดอันตราย ๆ ให้เอายานี้ไปกินทำลายมันเสีย
ได้รับน้ำมันจากหลวงพ่อ ๑ ขวด ข้าพเจ้ากินยาน้ำมันหลวงพ่อก่อนนอนวันละ ๑
ช้อนคาวทุกวัน
ยานี้กินแล้ว
เวลาถ่ายหนักมีสีดำคล้ายน้ำล้างถ่าน (ถ่านหุงข้าว) ทุกวัน กลิ่นรุนแรงผิดปกติ ข้าพเจ้าไม่ตกใจอะไร
คิดว่ายานี้ช่วยทำลายเซลล์ที่ตายในร่างกายเพราะไฟฟ้าดูดให้แปรสภาพขับของเสียออกจากร่างกายไม่ให้คั่งค้าง
ให้พ้นอันตรายตามที่หลวงพ่อพูดว่า อันตราย ๆ
กินยาเกือบหมดขวดก็ถ่ายหนักออกมาสีเหลืองอ่อน ๆ ตามธรรมชาติ
ข้าพเจ้ายืนยันได้ว่ายาน้ำมันของหลวงพ่อมีสรรพคุณบำบัดรักษาดีจริง
ทั้งนี้เพราะระหว่างกินยาน้ำมันหลวงพ่อหยุดกินยาของโรงพยาบาล
เพื่อให้แน่ใจว่ายำน้ำมันได้ผลขนาดไหน
เมื่อเดือนมีนาคม ๒๕๓๗ ข้าพเจ้าไปให้แพทย์ รพ.มิชชั่น ตรวจร่างกายอีกครั้งหนึ่ง
เรื่องที่ตรวจคือ เลือด คลื่นหัวใจ ปอดและการทำงานของปอด ความดันโลหิต
ไขมันในเส้นเลือด น้ำตาลในเส้นเลือด เอกซเรย์
ผลการตรวจของแพทย์
ปกติดีทุกอย่าง
ผู้ที่ถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงดูดถึงสลบ
หมดสติ ก่อนที่แพทย์แผนปัจจบันจะทำการรักษาคนป่วย
มีความจำเป็นมากที่ต้องถ่ายไฟฟ้าค้างออกจากกายให้หมด
มิฉะนั้นจะทำให้เซลล์ในร่างกายตาย เลือดแข็งตัว สมองไม่สามารถสั่งงานได้ เซลล์แห้ง
น้ำในร่างกายจะถูกขับออกเป็นเหงื่อจนหมด ควบคุมไม่ได้ เพราะระบบต่าง ๆ
เสื่อมหมดแล้ว ยกตัวอย่างง่าย ๆ เช่นต้นไม้สด ใบไม้สด เอาน้ำร้อนเดือดรดใส่วันนี้
อีก ๒ วันสังเกตดูได้จะปรากฏว่าใบไม้ที่ถูกน้ำร้อนลวกเหี่ยวเฉาและแห้งตาย
แต่ไฟฟ้าดูดจะเป็นทั่วร่างกาย
วิธีแรก กระทำดังที่นายช่างขุนแผนแนะนะแก่ข้าพเจ้าดังกล่าวแล้ว
วิธีที่สอง ขุดดินเป็นหลุมยาวทำนองจะฝังศพ
เอาคนป่วยฝังหลุมให้โผล่แค่คอไว้หายใจ เอาดินกลบร่าง ไฟฟ้าดับ
จะถ่ายเทลงดินได้รวดเร็วตลอดตัว
ตัวอย่างมีรอดตายซึ่งอาจารย์สุชิน
วงษ์ศา เล่าให้ฟังว่า ชายคนหนึ่งถูกไฟฟ้าแรงสูงดูด ทุกคนดูแล้วว่าชายคนนี้ตายแล้วประมาณ ๑ ชั่วโมงเศษ
แต่บังเอิญคนที่มาดูเหตุการณ์เคยมีประสบการณ์เคยมีประสบการณ์แนะนำให้เอาคนป่วยฝังดังที่กล่าวข้างต้น
คอยเฝ้าดูอาการประมาณ ๒ ชั่วโมงเศษ ปรากฏว่าชายคนนั้นฟื้นคืนชีพได้
อาจารย์สุชินที่ข้าพเจ้าอ้างถึง บ้านอยู่ตลาดพระพุทธฉาย อำเภอเมือง จังหวัดสระบุรี
วิธีที่สาม เอาคนป่วยฝังทราย
หรือให้คนป่วยนอนพื้นดินแล้วเอาทรายกลบถมตลอดตัว เหลือแค่คอไว้หายใจ
คอยเฝ้าคนป่วยด้วย คล้ายวิธีที่สอง
เมื่อคนป่วยฟื้นแล้ว
ให้รีบนำไปหาแพทย์โดยด่วน เพื่อแพทย์แผนปัจจุบันรักษาคนป่วยต่อไป
ครอบครัวข้าพเจ้าสวดมนต์ตามวิธีของหลวงพ่อเจ้าคุณพระราชสุทธิญาณมงคลทุกวันไม่ขาด
อานิสงส์นี้ประการหนึ่ง กุศลที่ข้าพเจ้าและครอบครัวตั้งใจกระทำด้วยบริสุทธิ์อีกประการหนึ่ง
จึงเป็นผลให้ข้าพเจ้าได้รับความช่วยเหลือเกื้อกูล
แม้มีภัยมหันต็ยังมีผู้ช่วยให้พ้นภัยที่รุนแรงถึงชีวิต เป็นภัยที่เบาลงขนาดพอทนได้
เช่น
ทำให้ผู้มีความรู้แนะนำช่วยเหลือ
คือ นายช่างขุนแผน ผู้ควบคุมสร้างเมรุ วัดจันทบุรี
ทำให้มีอุปกรณ์ช่วยชีวิตได้ครบครันในจุดเดียวกันได้
คือ แผ่นโลหะสังกะสี และน้ำ
จึงขอยืนยันได้แน่แท้ว่าการสวดมนต์ตามที่หลวงพ่อแนะนำ
เกิดอานิสงส์มากจริง ๆ